ΑΝΤΟΝΙΟ ΒΙΒΑΛΝΤΙ (1678-1741)
Ο Αντόνιο Βιβάλντι γεννήθηκε στη Βενετία το 1678. Από μικρός έμαθε βιολί από τον πατέρα του Τζιοβάνι Μπατίστα Βιβάλντι, που ήταν κουρέας, ίσως
και φούρναρης αλλά και αξιόλογος βιολιστής και μουσικός.Το 1703 ο
Αντόνιο χειροτονήθηκε ιερέας και σύντομα απέκτησε το παρατσούκλι «Ο
κόκκινος παπάς», εξαιτίας του χρώματος των μαλλιών του.
Τον ίδιο χρόνο διορίστηκε καθηγητής βιολιού και αρχιμουσικός σε ένα ορφανοτροφείο θηλέων όπου συνέθεσε πάρα πολλά έργα για τις μαθήτριες του ορφανοτροφείου. Αφιερώθηκε αποκλειστικά στη μουσική και όχι στα θρησκευτικά του καθήκοντα.Συνέθετε πυρετωδώς και έγινε γνωστός έξω από τα στενά όρια της Βενετίας.Από το 1718 ταξίδευε διαρκώς, Ρώμη, Μιλάνο, Πράγα, για να παρουσιάζει τα έργα του, έχοντας ως βάση του τη Μάντοβα. Με την πάροδο του χρόνου, η δημοτικότητά του στη Βενετία άρχισε να υποχωρεί και ο Βιβάλντι, απογοητευμένος από τους συμπατριώτες του, ξενιτεύτηκε στη Βιέννη το 1741. Ένα μήνα αργότερα έφυγε από τη ζωή πάμπτωχος, έχοντας σπαταλήσει όλη του την περιουσία. Παρόλο που έγραψε μεγάλο αριθμό έργων -850 περίπου-, ανάμεσά τους πάρα πολλές όπερες -περίπου 20 σώζονται σήμερα- και απέκτησε μεγάλη φήμη όσο ζούσε, λίγο μετά τον θάνατό του ξεχάστηκε κι αυτός κι η μουσική του. Έπρεπε να περάσουν δύο αιώνες περίπου για να ανακαλύψει ο κόσμος και πάλι τη μουσική του, να βρεθούν χαμένες παρτιτούρες του και να παιχτεί η μουσική του στα μεγαλύτερα θέατρα του κόσμου. Σήμερα θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους συνθέτες της εποχής του Μπαρόκ.
Τον ίδιο χρόνο διορίστηκε καθηγητής βιολιού και αρχιμουσικός σε ένα ορφανοτροφείο θηλέων όπου συνέθεσε πάρα πολλά έργα για τις μαθήτριες του ορφανοτροφείου. Αφιερώθηκε αποκλειστικά στη μουσική και όχι στα θρησκευτικά του καθήκοντα.Συνέθετε πυρετωδώς και έγινε γνωστός έξω από τα στενά όρια της Βενετίας.Από το 1718 ταξίδευε διαρκώς, Ρώμη, Μιλάνο, Πράγα, για να παρουσιάζει τα έργα του, έχοντας ως βάση του τη Μάντοβα. Με την πάροδο του χρόνου, η δημοτικότητά του στη Βενετία άρχισε να υποχωρεί και ο Βιβάλντι, απογοητευμένος από τους συμπατριώτες του, ξενιτεύτηκε στη Βιέννη το 1741. Ένα μήνα αργότερα έφυγε από τη ζωή πάμπτωχος, έχοντας σπαταλήσει όλη του την περιουσία. Παρόλο που έγραψε μεγάλο αριθμό έργων -850 περίπου-, ανάμεσά τους πάρα πολλές όπερες -περίπου 20 σώζονται σήμερα- και απέκτησε μεγάλη φήμη όσο ζούσε, λίγο μετά τον θάνατό του ξεχάστηκε κι αυτός κι η μουσική του. Έπρεπε να περάσουν δύο αιώνες περίπου για να ανακαλύψει ο κόσμος και πάλι τη μουσική του, να βρεθούν χαμένες παρτιτούρες του και να παιχτεί η μουσική του στα μεγαλύτερα θέατρα του κόσμου. Σήμερα θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους συνθέτες της εποχής του Μπαρόκ.
